Kedushat Levi / Numbers

ספר במדבר

5 · Бамидбар

Display Settings

Font Size
Text Width
Line Spacing
Columns

Bookmarks

מי יאכילנו בשר כו' זכרנו את הדגה כו' (במדבר יא, ה). לכאורה אינו מובן מה ענין לבשר זכרנו את הדגה. ונבאר, כי במן טעמו כל הטעמים שרצו לטעום בו, רק זה המאכל שהיה ידוע להם הטעם היו ממשיכים במחשבה במן לטעום בו זה הטעם, אבל זה המאכל שלא טעמו עדיין לא ידעו האיך להמשיך טעמו במן. והנה טעם בשר כשר, דהיינו בשחיטה ומליחה כמצותה יש לו טעם אחר מבשר בלא שחיטה ומליחה. והנה במצרים היו אוכלים בשר בלא מצוה, דהיינו בלא שחיטה ומליחה זה הטעם ידעו אבל הטעם מבשר הנעשה כמצותה זה לא ידעו עדיין טעמו. וכאן אחר מתן תורה שנצטוינו בבשר על מצות הנ"ל זה הטעם לא ידעו איך להמשיך במן כדי לטעום בו אבל טעם דגים טעמו במן מחמת שלא נשתנה טעמן שלא היה בה שום מצוה. וזהו שאמרו מי יאכילנו בשר כו', כדי לטעום טעמו אחר כך במן. זכרנו את הדגה, טעם דג אנו יכולין לטעום במן אבל טעם בשר לא כנ"ל. וזהו שהקדוש ברוך הוא יעשה סעודה לעתיד לבא מלויתן ושור הבר ובר אווזות ויין המשומר, כי באמת יאכלו בני ישראל מן כאשר היה בימי יציאת מצרים לכך יעשה הקדוש ברוך הוא סעודת הצדיקים לעתיד לבא מהדברים אלו כדי שאחר זה כשיאכלו המן יטעמו המאכלים שאכלו בסעודה ובמי באר יטעמו כל המשקים כאשר היה ביציאת מצרים:
Numbers 11,4. “who will feed us meat?” “we ‎remember the fish diet etc.” When looking at this verse ‎superficially, we wonder why the subject of the fish the Israelites ‎claimed to have eaten in Egypt was relevant to their present ‎craving for meat.Let us revert to what we learned in the ‎Talmud (Yuma 75) that when the people received the ‎‎manna, it possessed the ability to assume the taste of any ‎food the party consuming it fancied. However, this ability was ‎limited to the taste of any food the party wishing to taste had ‎personal experience of. If someone who had never tasted meat ‎wanted his manna to taste like meat this did not work, as even if ‎it would taste like meat how would the individual eating it ‎recognize it as such?None of the Israelites had ever tasted a kosher slaughtered ‎animal after its blood had been removed and it had been salted, ‎etc., as required by halachah. While it was presumably true ‎that the Israelites had eaten some meat while in Egypt, that meat ‎had since become forbidden food for them after their stay at ‎Mount Sinai. When they therefore asked: ‎מי יאכילנו בשר‎, “who fill ‎feed us meat?”, the question was quite legitimate as they felt ‎that the Torah legislation had made it impossible for them to ‎taste meat when eating manna. They mentioned that they had ‎been able to recapture the taste of the fish they had eaten in ‎Egypt as these fish had all had fins and scales, and thus had ‎remained permitted to be eaten after the Torah had been given. ‎Our sages promised us that in the future, G’d Himself will invite ‎the tzaddikim to a meal where both leviathan (fish) ‎and the shor habor (meat), as well as wine saved for the ‎occasion from gan eden will be served. What the sages ‎wished to convey by their promise is that at that time the Jewish ‎people will eat heavenly food, i.e. manna, and that at that time ‎even the tastes that they had not experienced while on their ‎journey in the desert will be enjoyed by them. At that time also ‎the waters they drank in the desert due to the merit of Miriam, ‎will assume the taste of any liquid they will fancy.‎ ‎
«Кто накормит нас мясом… Мы помним рыбу…» (Бемидбар 11:5). На первый взгляд непонятно: какое отношение к мясу имеет «мы помним рыбу»? Объясним. Ибо в мане ощущались все вкусы, какие хотели ощутить в нём. Однако лишь тот вкус пищи, который был им уже известен, они могли мысленно привлечь в ман, чтобы ощутить его. Но тот вкус пищи, который они ещё не пробовали, — они не знали, как привлечь его вкус в ман. И вот, вкус кашерного мяса — то есть при надлежащем шехитании и засаливании — иной, нежели вкус мяса без шехиты и засаливания. В Египте они ели мясо без заповеди, то есть без шехиты и засаливания, — этот вкус они знали. Но вкус мяса, приготовленного по заповеди, — они ещё не знали. А здесь, после дарования Торы, когда им заповедано относительно мяса — упомянутые заповеди, — этот вкус они не знали, как привлечь в ман, чтобы ощутить его. Однако вкус рыбы они ощущали в мане, ибо её вкус не изменился — ведь в ней не было никакой заповеди. И вот что они сказали: «Кто накормит нас мясом…» — чтобы затем ощутить его вкус в мане. «Мы помним рыбу» — вкус рыбы мы можем ощутить в мане, но вкус мяса — нет, как сказано выше. И потому Святой, благословен Он, устроит трапезу в грядущем мире из Левиафана, дикого быка, откормленных гусей и сохранённого вина. Ибо в действительности сыны Израиля будут есть ман, как было во дни исхода из Египта. Потому Святой, благословен Он, устроит трапезу праведников в грядущем мире из этих яств, дабы затем, когда они будут есть ман, ощущали в нём вкус тех яств, которые ели на трапезе. А в водах колодца будут ощущать все напитки, как было при исходе из Египта.