חלק ב — תורה 113
1 · Часть II — Тора 113
Display Settings
Font Size
Text Width
Line Spacing
Columns
Bookmarks
No bookmarks yet. Click the bookmark button to save your position.
מִי שֶׁרַק מִתְנוֹצֵץ לוֹ הַשֵּׁם יִתְבָּרַךְ, כְּשֶׁעוֹשֶׂה, חַס וְשָׁלוֹם, אֲפִלּוּ דָּבָר אֶחָד שֶׁלֹּא כָּרָאוּי בִּשְׁלֵמוּת (כְּלוֹמַר, אַף־עַל־פִּי שֶׁאֵין בְּזֶה הַדָּבָר שׁוּם נִדְנוּד עֲבֵרָה, חַס וְשָׁלוֹם, וְלֹא שׁוּם תַּאֲוָה גְּמוּרָה בְּגַשְׁמִיּוּת, רַק שֶׁאֵינוֹ עוֹשֶׂה הַדָּבָר בְּתַכְלִית שְׁלֵמוּת הַקְּדֻשָּׁה כָּרָאוּי בֶּאֱמֶת), רָאוּי לוֹ שֶׁתִּכְלֶה נַפְשׁוֹ לְגַמְרֵי מֵעֹצֶם הַחֲרָטָה וְהַבּוּשָׁה:
When someone who has experienced even just a glimmer of God does only a single thing that is less than perfectly proper, God forbid {that is to say, although there is not a suggestion of sin in his action, God forbid, nor is it marked by any full-fledged material desire, just that he does not genuinely do it with absolutely perfect sanctity}, his soul ought to expire totally on account of the remorse and embarrassment.
Когда тот, кто испытал хотя бы искру Б‑га, делает лишь одно дело, которое не вполне совершенно правильно, хас ве‑шалом {то есть хотя в его поступке, хас ве‑шалом, нет и намёка на грех, и он не отмечен какой‑либо полноценной материальной страстью, только тем, что он по‑настоящему не делает этого с абсолютно совершенной святостью}, — его душа должна бы совершенно изойти из‑за раскаяния и стыда.