Likutei Moharan / Torah 258

תורה 258

1 · Тора 258

Display Settings

Font Size
Text Width
Line Spacing
Columns

Bookmarks

כְּשֶׁיֵּשׁ מַחֲלֹקֶת עַל הָאָדָם, יְכוֹלִים לְהַטּוֹת אוֹתוֹ מִדֶּרֶךְ הַשֵּׁם יִתְבָּרַךְ, וּלְהַפִּילוֹ מִמַּדְרֵגָתוֹ, חַס וְשָׁלוֹם. וְזֶה שֶׁהִתְפָּאֵר דָּוִד הַמֶּלֶךְ עָלָיו הַשָּׁלוֹם (תהילים קי״ט:קנ״ז): רַבִּים רוֹדְפַי וְצָרָי, מֵעֵדוֹתֶיךָ לֹא נָטִיתִי – שֶׁאַף שֶׁהָיָה עָלָיו מַחֲלֹקֶת רַבִּים, עִם כָּל זֶה לֹא נָטָה מִדֶּרֶךְ הַשֵּׁם יִתְבָּרַךְ:
When a person encounters opposition, [his opponents] are able to turn him away from God’s path and knock him down from his level, God forbid. King David, of blessed memory, took pride in this: “Many are my persecutors and my enemies; from Your statutes I have not strayed” (Psalms 119:157). Although he encountered much opposition, he still did not stray from God’s path.
Когда человек сталкивается с противодействием, [его противники] способны отвратить его от пути Бога и сбросить его со ступени его, не дай Бог. Царь Давид, благословенной памяти, гордился этим: «Много у меня гонителей и врагов; от уставов Твоих я не уклонился» (Теилим 119:157). Хотя он встречал много противодействия, он всё же не уклонялся от пути Бога.