במדבר

1 · Бамидбар

Display Settings

Font Size
Text Width
Line Spacing
Columns

Bookmarks

מכה רבה מאד. דבר היה, ומה שלא התפלל משה עליהם כמו שהתפלל במכת האש, יתכן לומר כי אולי נתבייש מפני חטא הגדול ומעוט אמונתם בהקב"ה כי היו כפויי טובה, והוסיפו עון על עונם אחר שהיו מתאוננים ביציאתם אל המדבר והתאוו תאוה, ולא לקחו מוסר מן הראשונים שנשרפו באש. ועוד נתבייש ממה שנתרעם כלפי שכינה ואמר למה הרעות לעבדך כי פחד ממדת הדין שהזכיר למעלה ויחר אף ה' מאד.
English translation not yet available
[11] מכה רבה מאד. דבר היה, ומה שלא התפלל משה עליהם כמו שהתפלל במכת האש, יתכן לומר כי אולי נתבייש מפני חטא הגדול ומעוט אמונתם בהקב"ה כי היו כפויי טובה, והוסיפו עון על עונם אחר שהיו מתאוננים ביציאתם אל המדבר והתאוו תאוה, ולא לקחו מוסר מן הראשונים שנשרפו באש. ועוד נתבייש ממה שנתרעם כלפי שכינה ואמר למה הרעות לעבדך כי פחד ממדת הדין שהזכיר למעלה ויחר אף ה' מאד.

«Кара весьма великая». Это была моровая язва. А то, что Моше не молился за них, как молился при казни огня, — возможно сказать, что, быть может, он устыдился из‑за великого греха и малости их веры во Святого, благословен Он, ибо они были неблагодарными; и прибавили вину к своей вине: после того как они жаловались, выйдя в пустыню, и возжелали вожделения, — и не приняли наставления от первых, которые были сожжены огнём. И ещё устыдился он того, что возроптал против Шхины и сказал: «почему Ты сделал зло рабу Твоему?» — ибо он боялся меры Суда, о которой упомянул выше: «и воспылал гнев Господа весьма».

מכה רבה מאד, “a very great blow.” It was pestilence. We must ask why Moses did not pray to G’d to stop the plague as he had done at Taveyrah when G’d had sent fire? Perhaps he was ashamed seeing the sin was so great and the people’s faith so small, their guilt being their ingratitude. They had kept piling guilt upon guilt ever since they had moved from Sinai into the desert and had tried to induce physical desires in themselves. They had failed to learn the lesson from what had happened at Taveyrah where many of them had been burned to death. Moses was also ashamed so that he had been provoked into saying to G’d: “why have You done evil with Your servant?” (verse 11) He was afraid that if he started to pray he would give the attribute of Justice an opening against the people, seeing he had already noticed ויחר אף ה' מאד, “that G’d had become very angry” (verse 10).
English translation not yet available
[12] מכה רבה מאד, “a very great blow.” It was pestilence. We must ask why Moses did not pray to G’d to stop the plague as he had done at Taveyrah when G’d had sent fire? Perhaps he was ashamed seeing the sin was so great and the people’s faith so small, their guilt being their ingratitude. They had kept piling guilt upon guilt ever since they had moved from Sinai into the desert and had tried to induce physical desires in themselves. They had failed to learn the lesson from what had happened at Taveyrah where many of them had been burned to death. Moses was also ashamed so that he had been provoked into saying to G’d: “why have You done evil with Your servant?” (verse 11) He was afraid that if he started to pray he would give the attribute of Justice an opening against the people, seeing he had already noticed ויחר אף ה' מאד, “that G’d had become very angry” (verse 10).

«Кара весьма великая». Это была моровая язва. Следует спросить: почему Моше не молился Всевышнему, чтобы остановить мор, как он молился при казни огня, когда Всевышний послал огонь в Тавера? Возможно, он устыдился, видя, что грех столь велик, а вера народа столь мала, и их вина — неблагодарность. Они всё прибавляли вину к вине с тех пор, как двинулись от Синая в пустыню, и разжигали в себе телесные желания. Они не извлекли урока из того, что произошло в Тавера, где многие из них были сожжены огнём. Моше также устыдился из‑за того, что был доведён до слов к Всевышнему: «почему Ты сделал зло рабу Твоему?» (Бемидбар 11:11). Он боялся, что если начнёт молиться, то даст мере Суда повод против народа, поскольку уже увидел: «и воспылал гнев Господа весьма» (Бемидбар 11:10).