ספר בראשית
1 · Берешит
Display Settings
Font Size
Text Width
Line Spacing
Columns
Bookmarks
No bookmarks yet. Click the bookmark button to save your position.
עוד יבואר בראשית ברא אלהים את השמים. מלת את הוא מיותר. ונראה להבין, כי מלת את הוא מלשון בא מלשון (דברים לג, ב) ואתה מרבבות קודש, פירוש שהאציל עולם אצילות ועולם הבריאה ועולם היצירה ועולם העשיה שבזה יהיה שמים וארץ. ובזה יבואר הפסוק ויאמר אלהים יהי אור ויהי אור, שבכל מעשה בראשית נאמר ויהי כן וכאן כתוב ויהי אור. והנראה דלשון כן הוא כך לא כמו שהיה בתחלה רק כמו שנברא אבל האור בלאו הכי היה אור רק שנאצל מאור אין סוף ואם כן אור אין סוף היה מתחלה רק שבזה הדיבור ויהי אור נאצל מאור אין סוף להעולמות ונפרד מאור האין סוף אם כן מיד שאמר יהי אור מיד נפרד מאור אין סוף כפי שיעור שיכולו העולמות לסבול וזהו ויהי אור מאור אין סוף וכן הוא בז"ח ויהי אור אור שכבר היה. ובזה יבואר הפסוק אשר ברא אלהים לעשות, מלת לעשות הוא מיותר. והנראה כי הקדוש ברוך הוא בכל יום מחדש מעשה בראשית ככתוב מחדש בטובו וכו' מעשה בראשית, אך ההפרש שבין מעשה בראשית ובין התחדשות בכל יום מעשה בראשית, שבכל יום מעשה בראשית ברוחני ובמעשה בראשית נתחדש מעשה בראשית הגשמי. וזהו אשר ברא אלהים לעשות, זו שברא ה' עולמות כדי שיוכל לברוא גם עולם העשיה עולם הגשמי:
Another word that at first glance appears as unnecessary, is the word את, which becomes clearer when we understand it as equivalent to the word אתה, as in בא, meaning “it came, or He came,” as in Deut.33,2 ה' מסיני בא וזרח משעיר למו הופיע מהר פארן ואתה מרבבות קודש, “the Lord came from Sinai, He shone upon them from Seir, He appeared from Paran having come from Ribeboth Kodesh.” The word alludes to the fact that the original light of which the Torah said ויהי אור instead of ויהי כן, “and so it was,” -the Torah’s standard phrase for nature having complied with any of G’d’s directives,- had been in existence prior to heaven and earth being created, but while prior to that it had existed only in a disembodied celestial world, it had extended its function to light up the newly created physical universe. This light that had previously only served the אין סוף, the Creator, directly, now served His creatures also. It did so to the extent that G’d’s creatures could benefit by it and not be blinded by it. When we understand that word in this manner, we can also understand why, at the end of the Torah’s report of the creation (Genesis 2,3) אשר ברא אלוקים לעשות, “which G’d had created to do;” the Torah writes the otherwise superfluous word לעשות. The Torah thereby also indicates that G’d renews the creative process on a daily basis, both in its spiritual as well as in its profane aspects. On the preceding six “days,” G’d had created worlds that served as the prologue to the physical world.
Ещё можно объяснить: «В начале сотворил Бог эт небеса» (Берешит 1:1). Слово «эт» кажется излишним. Представляется, что слово «эт» имеет значение «прийти», от слова в стихе «вэ-ата мэ-ривевот кодеш» — «и Он пришёл из десятков тысяч святых» (Дварим 33:2). Смысл в том, что Он эманировал мир Ацилут, мир Брия, мир Йецира и мир Асия, чтобы посредством них возникли небо и земля. И этим можно объяснить стих: «И сказал Бог: да будет свет, и стал свет» (Берешит 1:3). Ведь при каждом деянии Творения сказано «и стало так», а здесь написано «и стал свет». Представляется, что выражение «так» означает: не так, как было вначале, а так, как было сотворено. Но свет и без того был светом — он лишь эманировал из света Эйн Соф (Бесконечного). А ведь свет Эйн Соф существовал изначально, и лишь посредством этого речения «да будет свет» он эманировал из света Эйн Соф в миры и отделился от света Эйн Соф. Следовательно, как только Он сказал «да будет свет», тотчас он отделился от света Эйн Соф в той мере, которую миры способны вынести. И таков смысл «и стал свет» — из света Эйн Соф. Так же сказано в Зоѓар Хадаш: «И стал свет — свет, который уже был». И этим можно объяснить стих «который сотворил Бог, чтобы делать» (Берешит 2:3) — слово «делать» кажется излишним. Представляется, что Святой, благословен Он, каждый день обновляет деяние Творения, как написано: «Обновляющий по благости Своей… деяние Творения». Но разница между деянием Творения и ежедневным обновлением деяния Творения состоит в том, что каждый день деяние Творения обновляется в духовном, тогда как при деянии Творения было обновлено материальное деяние Творения. И таков смысл «который сотворил Бог, чтобы делать» — что Он создал миры для того, чтобы мог быть создан также мир Асия — материальный мир.