חלק ב — תורה 4
2 · Часть II — Тора 4
Display Settings
Font Size
Text Width
Line Spacing
Columns
Bookmarks
No bookmarks yet. Click the bookmark button to save your position.
ב וּבְחִינָה זוֹ, דְּהַיְנוּ הַתְחָלַת הַצְּדָקָה הִיא קָשָׁה וּכְבֵדָה מְאֹד. כִּי כָל הָעֲבוֹדוֹת וְכָל הַתְּשׁוּבוֹת, כָּל מַה שֶּׁרוֹצִין לַעֲשׂוֹת אֵיזֶה עֻבְדָּא בַּעֲבוֹדַת הַשֵּׁם, כַּמָּה קָלִין שֶׁל אוֹי וַאֲבוֹי וְכַמָּה גְּנִיחוֹת וְכַמָּה כְּפִילוּת וְכַמָּה הַטָּיוֹת (הַיְנוּ תְּנוּעוֹת מְשֻׁנּוֹת שֶׁעוֹשִׂין יִרְאֵי ה' בַּעֲבוֹדָתָם) צְרִיכִין לַעֲשׂוֹת קֹדֶם שֶׁעוֹשִׂין אֵיזֶה עֻבְדָּא. וְעִקָּר בַּהַתְחָלָה, שֶׁאָז קָשֶׁה מְאֹד, כִּי כָל הַתְחָלוֹת קָשׁוֹת (מכילתא פ' יתרו והובא בפירש"י שם), וּצְרִיכִין כַּמָּה קָלִין וְכַמָּה גְּנִיחוֹת וְכוּ' קֹדֶם שֶׁמַּתְחִילִין אֵיזֶהוּ הַתְחָלָה.
2. Beginning the devotion of charity is very difficult and demanding. All devotions and all acts of repentance—whatever act one wants to carry out in service of God—must be preceded by many cries of “Oy vavoy!” and many groans, genuflections and gesticulations {i.e., the contortions which the God-fearing make during their devotions}. This is mainly at the beginning, for it is very difficult then, because all beginnings are difficult (Mekhilta: Bachodesh 2). One needs many cries and sighs, etc., before .
2. Начало аводы цдаки — очень трудно и тяжело. Всякая авода и всякое возвращение (тшува) — какое бы действие человек ни захотел совершить в служении Б‑гу — должно быть предварено многими криками «Ой ва‑вой!» и многими стонами, преклонениями колен и телодвижениями {то есть теми судорожными движениями, которые делают богобоязненные во время своей аводы}. Это главным образом в начале, ибо тогда особенно трудно, потому что всякое начало трудно (Мехильта: Баходеш 2). Нужны многие крики и вздохи и т. п., прежде чем <родить какое‑либо действие>.
וְגַם אַחַר כָּךְ לְאַחַר הַהַתְחָלָה גַּם כֵּן אֵינוֹ בָּא בְּנָקֵל עֲבוֹדַת הַשֵּׁם, וּצְרִיכִין כַּמָּה יְגִיעוֹת וְכַמָּה תְּנוּעוֹת כַּנַּ"ל קֹדֶם שֶׁזּוֹכִין לַעֲשׂוֹת אֵיזֶה עֻבְדָּא שֶׁיִּהְיֶה לָהּ הִדּוּר. אַךְ הַהַתְחָלָה קָשָׁה מְאֹד כַּנַּ"ל, כִּי עִקָּר תּוֹלְדוֹתֵיהֶן שֶׁל צַדִּיקִים – מַעֲשִׂים טוֹבִים (תנחומא פ' נח והובא בפירש"י שם); נִמְצָא שֶׁהַמִּצְווֹת וּמַעֲשִׂים טוֹבִים וְכָל עֲבוֹדַת הַשֵּׁם הֵם בְּחִינַת הוֹלָדָה, וְקֹדֶם הַהוֹלָדָה כַּמָּה קָלִין וְכַמָּה חֲבָלִים וְצִירִים יֵשׁ לְהַיּוֹלֶדֶת קֹדֶם שֶׁמּוֹלֶדֶת הַהוֹלָדָה,
Afterwards as well, after the beginning, service of God does not come easily. As mentioned above, it takes much effort and many contortions, before one can do something in an exemplary manner. Nevertheless, the beginning is extremely difficult. The reason is that good deeds are the primary progeny of the righteous (Midrash Tanchuma, Noach 2). It follows that mitzvot, good deeds and all devotions to God signify a birth. Before the birth, how many times does a woman cry out, how many labor-pangs and contractions does she have until she bears the progeny!
И впоследствии также, уже после начала, служение Б‑гу не даётся легко. Как сказано выше, требуется много усилий и много таких напряжённых движений, прежде чем человек сможет сделать что‑то образцовым. И всё же начало чрезвычайно трудно. Причина в том, что добрые дела — основное потомство праведников (Мидраш Танхума, Ноах 2). Выходит, что мицвот, добрые дела и всякая авода Б‑гу означают рождение. До родов сколько раз женщина вскрикивает, сколько у неё схваток и потуг, пока она не родит потомство!
וּבִפְרָט מַבְכִּירָה, דְּהַיְנוּ הוֹלָדָה רִאשׁוֹנָה שֶׁל אִשָּׁה, שֶׁאָז קָשֶׁה עָלֶיהָ מְאֹד, כְּמוֹ שֶׁכָּתוּב (ירמיהו ד׳:ל״א): צָרָה כְּמַבְכִּירָה, שֶׁזֶּה בְּחִינַת הַהַתְחָלָה, בְּחִינַת: כָּל הַתְחָלוֹת קָשׁוֹת כַּנַּ"ל.
This is especially so for a first-time birth, because a woman’s first delivery is very difficult for her, as it is written, “in anguish, like she that gives birth for the first time” (Jeremiah 4:31). This is a beginning, “all beginnings are difficult.”
Это особенно так при первых родах, ибо первое рождение для женщины весьма тяжело, как написано: «в муках, как рождающая в первый раз» (Ирмиягу 4:31). Это — начало, <которое очень трудно, как сказано:> «все начала трудны».
וּצְדָקָה הִיא תָּמִיד הַתְחָלָה, בִּבְחִינַת (דברים ט"ו): פָּתוֹחַ תִּפְתַּח; שֶׁאֲפִלּוּ כְּשֶׁיֵּשׁ פֶּתַח וְהַתְחָלָה, הַצְּדָקָה הִיא פּוֹתַחַת יוֹתֵר וְיוֹתֵר וּמַרְחֶבֶת הַפֶּתַח יוֹתֵר, כִּי כָל דָּבָר וְדָבָר מֵעֲבוֹדַת הַשֵּׁם, כְּשֶׁרוֹצִין לִכָּנֵס בְּאוֹתוֹ הַדֶּרֶךְ וְאוֹתוֹ הָעֲבוֹדָה, צְרִיכִין לִפְתֹּחַ שָׁם פֶּתַח לִכָּנֵס בְּאוֹתוֹ הַדֶּרֶךְ, וְזֶה בְּחִינַת: כָּל הַתְחָלוֹת קָשׁוֹת, מֵחֲמַת שֶׁבַּהַתְחָלָה צְרִיכִין לְשַׁבֵּר וְלִפְתֹּחַ פֶּתַח מֵחָדָשׁ, עַל־כֵּן קָשֶׁה מְאֹד. וּסְגֻלַּת כֹּחַ הַצְּדָקָה – לְהַרְחִיב וְלִפְתֹּחַ הַפֶּתַח יוֹתֵר וְיוֹתֵר, שֶׁכְּשֶׁעוֹשִׂין אֵיזֶהוּ פֶּתַח בְּאֵיזֶה עֲבוֹדָה וְנוֹתְנִין צְדָקָה, אֲזַי הַצְּדָקָה פּוֹתַחַת וּמַרְחֶבֶת הַפֶּתַח יוֹתֵר וְיוֹתֵר, כִּי צְדָקָה הִיא הַהַתְחָלָה שֶׁל כָּל הַהַתְחָלוֹת, כִּי הִיא פּוֹתַחַת וּמַרְחֶבֶת כָּל הַפְּתָחִים כַּנַּ"ל.
And charity is always a beginning, as in (Deuteronomy 15:8), “open, you shall open [your hand to him].” Even where an opening and a beginning already exist, charity opens more and more, widening the opening further. When a person wants to embark upon a particular path and devotion in worshipping God, he needs to make an opening in order to enter that path. This is as in “all beginnings are difficult,” because at the beginning one must break through and open a new entrance. It is therefore very difficult. Yet the remarkable power of charity is that it can widen and open the opening more and more. When we make an opening in some devotion and give charity, the charity opens and widens the opening more and more. This is because charity is the beginning of all beginnings, for it opens and widens all the entrances.
И цдака всегда является началом, как сказано (Дварим 15:8): «открой, откроешь [руку твою ему]». Даже там, где уже есть некоторое открытие и начало, цдака открывает всё больше и больше, расширяя это открытие ещё далее. Когда человек хочет вступить на некий путь и служение в поклонении Б-гу, ему нужно сделать открытие, чтобы войти на этот путь. И это — в смысле «все начала трудны», потому что в начале нужно пробиться и открыть новый вход. Поэтому это весьма трудно. Однако удивительная сила цдаки в том, что она может всё больше и больше расширять и открывать это открытие. Когда мы делаем открытие в каком-то служении и даём цдаку, цдака открывает и расширяет это открытие всё больше и больше. Ибо цдака — начало всех начал, ведь она открывает и расширяет все входы.
וְגַם בִּצְדָקָה עַצְמָהּ יֵשׁ הַתְחָלָה, דְּהַיְנוּ כְּשֶׁמַּתְחִילִין לִתֵּן צְדָקָה, שֶׁזֶּה בְּחִינַת: וְאֶת הָעֹרְבִים צִוִּיתִי כַּנַּ"ל, וְעַל כֵּן הַתְחָלַת הַצְּדָקָה הִיא קָשָׁה וּכְבֵדָה מְאֹד, כִּי הִיא בְּחִינַת הַתְחָלָה שֶׁל כָּל הַהַתְחָלוֹת כַּנַּ"ל:
And in charity itself there is also a beginning. This is when one begins to give charity, which is “And I have commanded the ravens.” Beginning the devotion of charity is therefore very difficult and demanding, for it is the beginning of all beginnings.
И в самой цдаке также есть начало. Это — когда человек начинает давать цдаку, что есть: «И Я повелел воронам». Поэтому начало служения цдаки весьма трудно и требовательно, ибо это — начало всех начал.