תורה 60
9 · Тора 60
Display Settings
Font Size
Text Width
Line Spacing
Columns
Bookmarks
No bookmarks yet. Click the bookmark button to save your position.
ט וְזֶה בְּחִינַת שׁוֹפָר, כִּי שׁוֹפָר הוּא בְּחִינַת הִתְעוֹרְרוּת הַשֵּׁנָה, כַּמּוּבָא בַּסְּפָרִים, שֶׁשּׁוֹפָר מְרַמֵּז בְּחִינַת: עוּרוּ יְשֵׁנִים מִתַּרְדֵּמַתְכֶם; וְעַל־יְדֵי־זֶה הוּא בְּחִינַת: לְהַתִּיר פֶּה אִלְּמִים וּלְהַתִּיר פֶּה עֲקָרוֹת כַּנַּ"ל.
9. This is the aspect of the shofar. The shofar is the aspect of rousing from sleep; as is brought in the holy works, the shofar hints to: “Wake up, O sleeper, from your slumber.” This leads to unbinding the mouth of the mute and unbinding the mouth of the barren, as explained above.
9. Это аспект шофара. Шофар — аспект пробуждения от сна; как приводится в святых книгах, шофар намекает на: «Проснись, спящий, от сна твоего». И это приводит к развязыванию уст немого и развязыванию уст бесплодной, как объяснено выше.
וְזֶה בְּחִינַת: תְּקִיעָה, שְׁבָרִים, תְּרוּעָה. תְּקִיעָה הוּא בְּחִינַת הֶעְדֵּר הַדִּבּוּר, בְּחִינַת (משלי ו׳:א׳-ב׳): תָּקַעְתָּ לַזָּר כַּפֶּיךָ נוֹקַשְׁתָּ בְּאִמְרֵי פִיךָ. תְּרוּעָה הוּא בְּחִינַת הַדִּבּוּר, בְּחִינַת (משלי י׳:כ״א): שִׂפְתֵי צַדִּיק יִרְעוּ רַבִּים. שְׁבָרִים זֶה בְּחִינַת בִּטָּחוֹן, בְּחִינַת (תהלים קמו): שִׂבְרוֹ עַל ה' אֱלֹקָיו; בְּחִינַת כְּלֵי הוֹלָדָה, כְּמוֹ שֶׁכָּתוּב (ישעיהו ס״ו:ט׳): הַאֲנִי אַשְׁבִּיר וְלֹא אוֹלִיד.
This is likewise the aspect of tekiah, shevarim, teruah. TeKiAh is the aspect of an absence of speech, the aspect of “TaKAta (If you have shaken) hands with a stranger, you have been trapped by the words of your own mouth” (Proverbs 6:1, 2) ; teRUAh is the aspect of speech, the aspect of “The tzaddik’s lips yiRAU (provide sustenance) for many” (ibid. 10:21). SheVaRim is the aspect of trust, the aspect of “SiVRo (his hope) is in God, his Lord” (Psalms 146:5) ; which is the aspect of the reproductive organs, as it is written (Isaiah 66:9), “Shall I aShBiR (bring on labor) and not bring on birth?”
Это также аспект tekiah, shevarim, teruah. TeKiAh — это аспект отсутствия речи, аспект: «TaKAta (если ты пожал руку) с чужим, ты попался словами своих собственных уст» (Мишлей 6:1, 2); teRUAh — это аспект речи, аспект: «Уста tzaddik’а yiRAU (питают, дают пропитание) многим» (там же 10:21). SheVaRim — это аспект упования, аспект: «SiVRo (его надежда) — на Бога, Господа его» (Теилим 146:5); и это — аспект детородных органов, как сказано (Йешаягу 66:9): «Разве Я aShBiR (вызову родовые схватки) и не приведу к рождению?»
כִּי עַל־יְדֵי הַשּׁוֹפָר, שֶׁהוּא בְּחִינַת הִתְעוֹרְרוּת הַשֵּׁנָה, עַל־יְדֵי־זֶה הוּא בְּחִינַת: לְהַתִּיר פֶּה אִלְּמִים, וּלְהַתִּיר פֶּה עֲקָרוֹת כַּנַּ"ל. דְּהַיְנוּ שֶׁכֹּחַ הַדִּבּוּר, הַיּוֹצֵא בְּכֹחַ מֵאֵלּוּ שֶׁנִּתְעוֹרְרוּ מִשְּׁנָתָם, שֶׁמִּתְּחִלָּה הָיוּ בִּבְחִינַת הֶעְדֵּר הַדִּבּוּר, כִּי הָיוּ כְּחֵרְשִׁים וְאִלְּמִים כַּנַּ"ל, וְעַכְשָׁו כְּשֶׁמְּעוֹרְרָם מִשְּׁנָתָם לְהַשֵּׁם יִתְבָּרַךְ, עַד שֶׁשּׁוֹמְעִים הִתְעוֹרְרוּת הַחֲכַם הָאֱמֶת, אֲזַי מַתְחִילִין לְדַבֵּר כַּנַּ"ל. וְזֶה הַדִּבּוּר, בָּא לְתוֹךְ כְּלֵי הַהוֹלָדָה, שֶׁהֵם בְּחִינַת בַּטְחָנֵי הַדּוֹר כַּנַּ"ל, וְעַל יְדֵי זֶה נַעֲשֶׂה פְּקִידוּת עֲקָרוֹת, שֶׁזֶּהוּ בְּחִינַת רֹאשׁ הַשָּׁנָה, שֶׁאָז נִפְקְדָה שָׂרָה וְכוּ' כַּנַּ"ל. וְכָל זֶה הוּא בְּחִינַת שׁוֹפָר שֶׁתּוֹקְעִין בְּרֹאשׁ הַשָּׁנָה, בְּחִינַת תְּקִיעָה תְּרוּעָה שְׁבָרִים כַּנַּ"ל.
The shofar, which is the aspect of rousing from sleep, brings to the aspect of unbinding the mouth of the mute and unbinding the mouth of the barren, as explained above. This is the strength of the words that emerge with force from those who have been roused from their sleep, who were initially in the aspect of an absence of speech because they were like deaf-mutes, as explained above. But now, when they are roused from their sleep for the sake of God, so that they hear the rousing of the true sage, they begin to speak, as explained above. These words enter the reproductive organs, which are the aspect of the generation’s God-trusting people, and as a result special providence is granted to barren women; this being the aspect of Rosh HaShanah, since it was then that Sarah was granted special providence…, as explained above. All this is the aspect of the shofar blown on Rosh HaShanah, the aspect of tekiah, teruah, shevarim, as explained above.
Шофар, который является аспектом пробуждения от сна, приводит к аспекту развязывания уст немого и развязывания уст бесплодной, как объяснено выше. Такова сила слов, которые выходят с мощью из тех, кого пробудили от сна, — ведь прежде они были в аспекте отсутствия речи, потому что были как глухонемые, как объяснено выше. Но теперь, когда их пробуждают от сна ради Бога, так что они слышат пробуждение истинного мудреца, они начинают говорить, как объяснено выше. Эти слова входят в детородные органы, которые являются аспектом богобоязненных и уповающих на Бога людей поколения, и вследствие этого частное Провидение даруется бесплодным женщинам; и это — аспект Рош а-Шана, ибо тогда Саре было даровано частное Провидение…, как объяснено выше. Всё это — аспект шофара, в который трубят в Рош а-Шана: аспект tekiah, teruah, shevarim, как объяснено выше.
וְעַל יְדֵי פְּקִידוּת עֲקָרוֹת נִתְגַּלֶּה יִרְאָה כַּנַּ"ל. וְזֶה בְּחִינַת שׁוֹפָר, כְּמוֹ שֶׁכָּתוּב (עמוס ג׳:ו׳): אִם יִתָּקַע שׁוֹפָר בְּעִיר וְעָם לֹא יֶחֱרָדוּ וְכוּ'.
And as a result of the special providence granted to barren women, fear is revealed, as explained above. This is the aspect of shofar, as it is written (Amos 3:6), “If a shofar is sounded in a city, are the people not frightened?…”
И вследствие частного Провидения, даруемого бесплодным женщинам, раскрывается страх, как объяснено выше. Это аспект шофара, как сказано (Амос 3:6): «Если в городе протрубят в шофар, разве народ не устрашится?...»
וְזֶה בְּחִינַת שׁוֹפָר, שֶׁהוּא קָצָר מִלְּמַעְלָה וְרָחָב מִלְּמַטָּה, שֶׁזֶּהוּ בְּחִינַת (תהילים קי״ח:ה׳): מִן הַמֵּצַר קָרָאתִי יָהּ עָנָנִי בַּמֶּרְחַב יָהּ, כַּמּוּבָא. כִּי עַל יְדֵי הַשּׁוֹפָר הוּא הִתְגַּלּוּת הַיִּרְאָה כַּנַּ"ל, שֶׁעַל יָדָהּ זוֹכִין לַאֲרִיכוּת יָמִים, דְּהַיְנוּ לְהַרְחִיב וּלְהַאֲרִיךְ יָמָיו בְּתוֹסְפוֹת קְדֻשָּׁה יְתֵרָה בְּכָל עֵת, שֶׁזֶּהוּ בְּחִינַת קָצָר מִלְמַעְלָה וְרָחָב מִלְּמַטָּה, בְּחִינַת: יִרְאַת ה' הִיא אוֹצָרוֹ, בְּחִינַת עֲשָׂאָהּ כְּאוֹצָר וְכוּ' כַּנַּ"ל.
This is also the aspect of the shofar being narrow on top and wide at the bottom, which is the aspect of “From narrow straits I called out to God; God answered me with great expanse” (Psalms 118:5), as is brought. For by means of the shofar, as explained above, fear is revealed, through which one merits length-of-days—that is, to always expand and extend one’s days with increased holiness. This is the aspect of “narrow on top and wide at the bottom,” the aspect of “The fear of God is His treasure house,” the aspect of “He built her like a storehouse…,” as explained above.
Это также аспект того, что шофар узок сверху и широк снизу, — аспект: «Из теснин я воззвал к Богу; Бог ответил мне великой широтой» (Теилим 118:5), как приводится. Ибо посредством шофара, как объяснено выше, раскрывается страх, благодаря которому удостаиваются длины дней — то есть всегда расширять и продлевать свои дни возрастанием святости. Это аспект «узок сверху и широк снизу», аспект «страх Бога — Его сокровищница», аспект «Он выстроил её, как кладовую…», как объяснено выше.
וְזֶה בְּחִינַת תִּקּוּנֵי עַתִּיק, שֶׁהוּא בְּחִינַת אֲרִיכוּת יָמִים הַנַּ"ל, בְּחִינַת זָקָן כַּנַּ"ל. כִּי הַזָּקָן גַּם כֵּן קָצָר מִלְּמַעְלָה וְרָחָב מִלְּמַטָּה, כַּמּוּבָא בַּכַּוָּנוֹת: שֶׁתִּקּוּנֵי דִּקְנָא הֵם בְּחִינַת: מִן הַמֵּצַר קָרָאתִי וְכוּ' עָנָנִי בַמֶּרְחַב וְכוּ', שֶׁמִּתְּחִלָּה הִיא קְצָרָה וְאַחַר־כָּךְ הוֹלֶכֶת וּמִתְרַחֶבֶת, הַיְנוּ כַּנַּ"ל, כִּי זָקָן הִיא בְּחִינַת אֲרִיכוּת יָמִים הַנַּ"ל, דְּהַיְנוּ שֶׁמַּאֲרִיכִין וּמַרְחִיבִין יָמָיו בְּכָל עֵת בְּתוֹסְפוֹת קְדֻשָּׁה כַּנַּ"ל, שֶׁזֶּה זוֹכִין עַל־יְדֵי יִרְאָה כַּנַּ"ל, שֶׁכָּל זֶה הוּא בְּחִינַת שׁוֹפָר כַּנַּ"ל. נִמְצָא שֶׁעַל יְדֵי הַשּׁוֹפָר, שֶׁהוּא בְּחִינַת הִתְעוֹרְרוּת הַשֵּׁנָה, וְעַל יְדֵי זֶה נַעֲשֶׂה פְּקִידוּת עֲקָרוֹת כַּנַּ"ל, עַל־יְדֵי־זֶה נִתְגַּלֶּה יִרְאָה כַּנַּ"ל,
And this is the aspect of the rectifications of Atik, which are the aforementioned aspect of length-of-days, the aspect of the beard, as explained above. For the beard, too, is narrow on top and wide at the bottom, as is brought in the Kavanot: The rectifications of the Beard are the aspect of “From narrow straits I called out…[God] answered me with great expanse…” At first it is narrow, but afterwards it progressively expands, as explained above. This is because the beard is the aforementioned aspect of length-of-days—that is, always expanding and extending one’s days with increased holiness, which one merits through fear, as explained above; all this being the aspect of the shofar, as explained above. Thus it is that by means of the shofar—which is the aspect of rousing from sleep, through which special providence is granted to barren women—fear is revealed, as explained above.
И это — аспект исправлений Atik, которые являются вышеупомянутым аспектом длины дней, аспектом бороды, как объяснено выше. Ведь и борода узка сверху и широка снизу, как приводится в Kavanot: исправления Бороды — аспект: «Из теснин я воззвал… [Бог] ответил мне великой широтой…» Сначала она узка, но затем постепенно расширяется, как объяснено выше. Ибо борода — это вышеупомянутый аспект длины дней, то есть всегда расширять и продлевать свои дни возрастанием святости, чего удостаиваются через страх, как объяснено выше; и всё это — аспект шофара, как объяснено выше. И выходит, что посредством шофара — который является аспектом пробуждения от сна, через что бесплодным женщинам даруется частное Провидение, — раскрывается страх, как объяснено выше.
וְיִרְאָה מַכְנִיעַ אֶת הֶבֶל הַיֹּפִי כַּנַּ"ל. וְזֶה בְּחִינַת הַהֲבָלִים שֶׁל הַשּׁוֹפָר, כִּי הֵם בְּחִינַת הֶבֶל הַיֹּפִי, כִּי שׁוֹפָר לְשׁוֹן יֹפִי, בְּחִינַת: שַׁפְּרוּ מַעֲשֵׂיכֶם (מ"ר אמור פ' כט); הַיְנוּ, שֶׁעַל יְדֵי הַהֲבָלִים שֶׁל הַשּׁוֹפָר, נִכְנָע הֶבֶל הַיֹּפִי, כִּי שׁוֹפָר הוּא בְּחִינַת הִתְגַּלּוּת הַיִּרְאָה כַּנַּ"ל:
And fear subdues the vain beauty, as explained above. This is the aspect of the havalim (breaths) of the shofar, which is the aspect of “beauty is hevel.” For ShoPhaR connotes beauty, the aspect of “ShaPRu (beautify) your deeds” (Vayikra Rabbah 29:6)—i.e., the breaths of the shofar subdue vain beauty, since shofar is the aspect of revealing fear, as explained above.
И страх подчиняет суетную красоту, как объяснено выше. Это аспект havalim (дыханий) шофара, что является аспектом «красота — hevel». Ибо ShoPhaR означает красоту, аспект: «ShaPRu (украсьте) ваши дела» (Ваикра Рабба 29:6), — то есть дыхания шофара подчиняют суетную красоту, поскольку шофар — это аспект раскрытия страха, как объяснено выше.