Group None
None · Группа None
Display Settings
Font Size
Text Width
Line Spacing
Columns
Bookmarks
No bookmarks yet. Click the bookmark button to save your position.
הַנִּשְׂגָּב וְהָעִקָּר בְּשִׁמּוּשׁ רְפוּאוֹת הַתּוֹרָה לְתַחֲלוּאֵי הַיֵּצֶר, הוּא לִלְמֹד בְּעֹז וְעִיּוּן עָמֹק הֵיטֵב, דִּינֵי הָעֲבֵרָה עַצְמָהּ, הַהֲלָכָה עִם כָּל סְעִיפֶיהָ. כִּי עֵינֵינוּ הָרוֹאוֹת הַרְבֵּה מֵהָעֲבֵרוֹת אֲשֶׁר הָאָדָם נִמְנָע מֵהֶם בְּטֶבַע, וְלֹא יַעֲבֹר עֲלֵיהֶם אַף גַּם בְּעֵת אֲשֶׁר יִלְחֲצֶנּוּ לָזֶה אֵיזֶה דָּבָר, וְיֶשְׁנָם עֲבֵרוֹת חֲמוּרוֹת מֵאֵלּוּ, וְהָאָדָם הַזֶּה בְּעַצְמוֹ יַעֲבֹר עֲלֵיהֶם בְּנָקֵל. דֶּרֶךְ מָשָׁל, חֵלֶק גָּדוֹל מֵאַחֵינוּ בְּנֵי יִשְׂרָאֵל כִּמְעַט רֻבָּם כְּכֻלָּם לֹא יֹאכְלוּ, בְּלִי נְטִילַת יָדַיִם חָלִילָה, אַף גַּם בְּעֵת אֲשֶׁר יִרְעֲבוּ וְיִצְטַעֲרוּ הַרְבֵּה. וּבְלָשׁוֹן הָרָע הַחֲמוּרָה, בְּנָקֵל יַעַבְרוּ עָלֶיהָ גַּם בְּלִי תַּאֲוָה גְּדוֹלָה. וְעַתָּה הִנְּנוּ רוֹאִים כִּי עִקַּר הַשְּׁמִירָה מֵהָעֲבֵרָה הִיא, רַק לַעֲשׂוֹת אֶת הַהֶרְגֵּל (הַשִּׁמּוּר) טֶבַע אֵצֶל הָאָדָם, עַל כֵּן אַף אִם יִתְאַמֵּץ הָאָדָם הַלָּזֶה לָלֶכֶת בְּדַרְכֵי הַמּוּסָר, לְיַגֵּעַ עַצְמוֹ בְּהַשְּׁמִירָה מִלָּשׁוֹן הָרָע עִם כָּל חוּשָׁיו וְרַעְיוֹנָיו כַּיָּאוֹת, בְּכָל זֹאת, כָּל עוֹד שֶׁלֹּא נִתְחַלֵּף טִבְעוֹ וְהֶרְגֵּלוֹ בָּזֶה שֶׁלֹּא יִהְיֶה לוֹ שׁוּם חֵפֶץ טִבְעִי לְסַפֵּר לָשׁוֹן הָרָע, יוֹתֵר יַעֲבֹר בְּנָקֵל עַל לָשׁוֹן הָרָע מֵאֲשֶׁר יֹאכַל בְּלִי נְטִילַת יָדַיִם חָלִילָה. וְכֵן הוּא הָעִנְיָן בְּכָל מִינֵי עֲבֵרוֹת, הַכֹּל לְפִי הָאָדָם וְהַזְּמַן וְהַמָּחוֹז, כִּי גַּם לֹא כָּל הַמְּחוֹזוֹת שָׁוִים בָּזֶה, כִּי אִם מִתְחַלְּפִים בְּעִנְיָנָם, כָּל מָחוֹז יֵשׁ לוֹ עֲבֵרוֹת אֲחֵרוֹת אֲשֶׁר יִשָּׁמֵר אֶצְלָם בְּנָקֵל וּמְרֻחָק מֵהֶם בְּטֶבַע. וְזֹאת הֲלֹא יָדוּעַ, כִּי הִשְׁתַּנּוּת הַטֶּבַע תִּוָּלֵד רַק מִלִּמּוּד וְהֶרְגֵּל רַב, וְלָכֵן הַיְסוֹד הָעִקָּרִי וְהָעַמּוּד הַנָּכוֹן, לְהָכִין אֶת עַצְמוֹ לִשְׁמִירָה מֵהָעֲבֵרוֹת וַעֲשִׂיַּת הַמִּצְוֹת, הוּא רַק הַלִּמּוּד הָרַב בַּהֲלָכָה זוֹ הַנּוֹגַעַת לַעֲבֵרָה זוֹ אוֹ לְמִצְוָה זוֹ, וּבִפְרָט בָּעִיּוּן הָדֵק הֵיטֵב, כִּי זֶה הַלִּמּוּד עוֹשֶׂה קִנְיָן חָזָק בַּנֶּפֶשׁ, לִהְיוֹת הָעֲבֵרָה מְרֻחֶקֶת מִמֶּנּוּ בְּטֶבַע:
The highest and primary aspect of using the Torah’s remedies for the sicknesses of the urge is to study, with vigor and penetrating analysis, the laws of the sin itself – its halakha in all its detail. For we see with our own eyes many sins from which a person naturally refrains, even when under duress, while the very same person will commit more severe sins. For example, the greater part – the vast majority – of our fellow Jews will not eat without first ritually washing their hands, God forbid, even when they are hungry and feeling great discomfort. Yet when it comes to the much more serious sin of evil speech,43I.e., saying words which demean another. they will casually transgress, even without much appetite for it.Now we see that the main safeguard against this sin is simply to make the habit (of refraining) second nature in the person. Thus, even if a person makes a strong effort to go in the ways of Mussar, to wear himself out guarding against speaking evil, with all his senses and ideas properly attuned to this goal, even so, as long as he has not changed his nature and his habituation so that he has no natural desire to speak evil, he will more easily violate the law of evil speech than he would eat without ritually washing his hands, God forbid. The matter is the same in all manner of transgressions; it is all according to the person, the timing, and the locale. For not all locales are the same in this respect; rather they vary in different matters. Each locale has different transgressions that are easily and naturally avoided, as it is against their nature. This is also well known: changing one’s nature results from a great deal of training and habituation. Therefore, the essential foundation and the right pillar to prepare himself to keep from sins and to do mitzvot is only a lot of learning of the halakha that relates to this sin or this mitzva, especially with close attention to the finest details,44The image is borrowed from the preparation of the incense, in which the priestly preparer would grind the ingredients into the finest powder. for such learning establishes a strong impression in the soul and renders the sin naturally distant from him.
Наивысшее и главное в применении целебных средств Торы против болезней йецер — изучать с силой и глубоким вниманием законы (hалахот) самого греха, hалаху со всеми её разветвлениями. Ибо мы видим, что от многих грехов человек воздерживается по природе и не нарушит их, даже когда что-то толкает его к этому, и есть грехи более тяжкие, чем эти, — а тот же самый человек нарушает их с лёгкостью. Например, большая часть наших братьев сынов Израиля, почти все, не станут есть без омовения рук, упаси Боже, даже когда очень голодны и страдают. Но злословие, которое тяжелее, — они с лёгкостью нарушают, даже без большого вожделения. Мы видим, что главное в охране от греха — лишь сделать привычку (охрану) природой для человека. Поэтому, даже если этот человек усердствует идти путями Мусара, утруждая себя в охране от злословия всеми своими чувствами и мыслями, как подобает, — тем не менее, пока не изменилась его природа и привычка в этом настолько, чтобы у него не было никакого естественного желания говорить злословие, — он с большей лёгкостью нарушит запрет злословия, чем будет есть без омовения рук, упаси Боже. И так обстоит дело со всеми видами грехов — всё зависит от человека, времени и местности, ибо и не все местности одинаковы: они различаются в своих особенностях, в каждой местности есть другие грехи, от которых там легко охраняются и от которых далеки по природе. И известно, что изменение природы рождается лишь от обильного изучения и привычки. Поэтому главный фундамент и верный столп для подготовки к охране от грехов и исполнению заповедей — лишь обильное изучение hалахи, относящейся к этому греху или к этой заповеди, и особенно с глубоким и тщательным анализом, ибо такое изучение создаёт прочное приобретение в душе, чтобы грех был далёк от него по природе.