דף 71
Pesachim 71b
Display Settings
Font Size
Text Width
Line Spacing
Columns
Bookmarks
No bookmarks yet. Click the bookmark button to save your position.
לִימֵּד עַל חֲגִיגַת אַרְבָּעָה עָשָׂר שֶׁנֶּאֱכֶלֶת לִשְׁנֵי יָמִים וְלַיְלָה אֶחָד. אוֹ אֵינוֹ אֶלָּא לְיוֹם וָלַיְלָה? כְּשֶׁהוּא אוֹמֵר: ״בְּיוֹם הָרִאשׁוֹן לַבֹּקֶר״ — הֲרֵי בֹּקֶר שֵׁנִי אָמוּר.
this verse teaches that the Festival peace-offering of the fourteenth is eaten for two days and one night; that is, it may not remain overnight until the morning of the sixteenth. Or perhaps it is eaten for only a day and a night; that is, it may not remain overnight until the morning of the fifteenth. Since for that it would have sufficed to say that an offering sacrificed “on the first day shall not remain overnight,” when it says that an offering sacrificed “on the first day shall not remain overnight until the morning” (Deuteronomy 16:4), the extra phrase “until the morning” indicates that the verse speaks of the second morning.
[5] этот стих учит, что праздничная мирная жертва четырнадцатого (нисана) поедается два дня и одну ночь; то есть она не может остаться на ночь до утра шестнадцатого. А может быть, она поедается только день и ночь; то есть она не может остаться на ночь до утра пятнадцатого. Ведь для этого достаточно было бы сказать, что жертва, принесённая «в первый день, не останется на ночь»; когда же сказано, что жертва, принесённая «в первый день, не останется на ночь до утра» (Дварим 16:4), лишнее выражение «до утра» указывает, что стих говорит о втором утре.
אוֹ אֵינוֹ אֶלָּא בֹּקֶר רִאשׁוֹן, וּמָה אֲנִי מְקַיֵּים חֲגִיגָה הַנֶּאֱכֶלֶת לִשְׁנֵי יָמִים וָלַיְלָה אֶחָד — חוּץ מִזּוֹ, כְּשֶׁהוּא אוֹמֵר בּוֹ: ״אִם נֶדֶר אוֹ נְדָבָה״ — לִימֵּד עַל חֲגִיגַת אַרְבָּעָה עָשָׂר שֶׁנֶּאֱכֶלֶת לִשְׁנֵי יָמִים וָלַיְלָה אֶחָד.
There is still room to say: Or perhaps it is eaten only until the first morning, and how do I establish what the Torah says, that a Festival peace-offering may be eaten for two days and one night? This applies to Festival peace-offerings other than this one. The baraita explains: When it says with regard to a peace-offering: “But if the sacrifice of his offering is a vow or a free-will offering, it shall be eaten on the same day that he sacrifices his offering; and on the morrow also, the remainder of it shall be eaten” (Leviticus 7:16), it teaches that any peace-offering, whether a vow or a free-will offering, or an obligation, including the Festival peace-offering of the fourteenth, is eaten for two days and one night.
[6] Всё ещё можно сказать: а может быть, её едят только до первого утра; и как же мне установить то, что Тора говорит, что праздничную мирную жертву можно есть два дня и одну ночь? Это относится к праздничным мирным жертвам, отличным от этой. Барайта объясняет: когда сказано о мирной жертве: «А если жертва его приношения — обет или добровольное приношение, то в день, когда он приносит свою жертву, она будет съедена; и назавтра также остаток её будет съеден» (Ваикра 7:16), это учит, что любая мирная жертва — будь то обет или добровольное приношение, или обязательная, включая праздничную мирную жертву четырнадцатого, — поедается два дня и одну ночь.
אָמַר מָר: אוֹ אֵינוֹ אֶלָּא בֹּקֶר רִאשׁוֹן. הָא אָמַרְתָּ: כְּשֶׁהוּא אוֹמֵר ״בַּיּוֹם הָרִאשׁוֹן (לַבֹּקֶר)״ — הֲרֵי בֹּקֶר שֵׁנִי אָמוּר? הָכִי קָאָמַר: אוֹ אֵינוֹ אֶלָּא בִּשְׁתֵּי חֲגִיגוֹת הַכָּתוּב מְדַבֵּר, אַחַת חֲגִיגַת אַרְבָּעָה עָשָׂר וְאַחַת חֲגִיגַת חֲמִשָּׁה עָשָׂר, וְזוֹ לְבוֹקְרָהּ וְזוֹ לְבוֹקְרָהּ.
The Master said above in the baraita: Or perhaps it is only the first morning. The Gemara asks: But you already said that when it says that any offering sacrificed “on the first day shall not remain overnight until the morning,” the extra phrase “until the morning” indicates that the verse speaks of the second morning. What need is there then to prove this a second time? The Gemara explains that this is what the baraita is saying: Or perhaps it is only that the verse is speaking about two different Festival peace-offerings, one being the Festival peace-offering of the fourteenth and one the Festival peace-offering of the fifteenth, and the halakha is that this, the Festival peace-offering of the fourteenth, may be eaten for only a day and a night until its morning, the morning of the fifteenth, and this, the Festival peace-offering of the fifteenth, may be eaten for only a day and a night until its morning, the sixteenth of Nisan.
[7] Учитель сказал выше в Барайта: «А может быть, только первое утро». Гмара спрашивает: но ведь ты уже сказал, что когда сказано про любую жертву, принесённую «в первый день, не останется на ночь до утра», лишнее выражение «до утра» указывает, что стих говорит о втором утре. Зачем тогда доказывать это второй раз? Гмара объясняет, что Барайта говорит так: а может быть, только то, что стих говорит о двух разных праздничных мирных жертвах — одной праздничной мирной жертве четырнадцатого и одной праздничной мирной жертве пятнадцатого, — и Галаха такова: эта, праздничная мирная жертва четырнадцатого, может быть съедена только день и ночь до её утра, утра пятнадцатого; и эта, праздничная мирная жертва пятнадцатого, может быть съедена только день и ночь до её утра, шестнадцатого нисана.
הֲדַר אָמַר: אֶלָּא דְּקַיְימָא לַן חֲגִיגָה הַנֶּאֱכֶלֶת לִשְׁנֵי יָמִים וָלַיְלָה אֶחָד. אִם כֵּן: ״אִם נֶדֶר אוֹ נְדָבָה״ בְּמַאי? אִי חֲגִיגַת אַרְבָּעָה עָשָׂר, הָא כְּתִיב בַּהּ יוֹם וָלַיְלָה! אִי חֲגִיגַת חֲמִשָּׁה עָשָׂר, הָא כְּתִיב בַּהּ יוֹם וָלַיְלָה!
It then says: But with regard to that which we maintain, that a Festival peace-offering may be eaten for two days and one night, if so, the verse that addresses a peace-offering and says: “But if the sacrifice of his offering is a vow or a free-will offering,” with regard to what case is it discussing? If it is talking about the Festival peace-offering of the fourteenth, surely it is written about it, according to this interpretation, that it is eaten for only a day and a night. And if it is talking about the Festival peace-offering of the fifteenth, surely it is written about it that it too is eaten for only a day and a night.
[8] Затем говорится: но относительно того, что мы утверждаем, что праздничную мирную жертву можно есть два дня и одну ночь, если так, то стих, который говорит о мирной жертве и говорит: «А если жертва его приношения — обет или добровольное приношение», — о каком случае он говорит? Если он говорит о праздничной мирной жертве четырнадцатого, ведь, согласно этой интерпретации, о ней написано, что её едят только день и ночь. А если он говорит о праздничной мирной жертве пятнадцатого, ведь о ней также написано, что её едят только день и ночь.
אֶלָּא, הַאי לַחֲגִיגַת חֲמִשָּׁה עָשָׂר, וְהַאיְךְ כּוּלֵּיהּ קְרָא לַחֲגִיגַת אַרְבָּעָה עָשָׂר, לִימֵּד עַל חֲגִיגַת אַרְבָּעָה עָשָׂר שֶׁנֶּאֱכֶלֶת לִשְׁנֵי יָמִים וָלַיְלָה אֶחָד.
Rather, this verse that discusses a vow or free-will offering clearly must be discussing the Festival peace-offering of the fifteenth, and the entire other verse: “Nor shall…remain overnight until the morning,” is referring to the Festival peace-offering of the fourteenth and thus has taught that the Festival peace-offering of the fourteenth is eaten for two days and one night.
[9] Скорее, этот стих, который говорит об обете или добровольном приношении, явно должен говорить о праздничной мирной жертве пятнадцатого; а весь другой стих: «и не останется… на ночь до утра», относится к праздничной мирной жертве четырнадцатого и тем самым учит, что праздничная мирная жертва четырнадцатого поедается два дня и одну ночь.
טַעְמָא דִּכְתִיב ״בַּיּוֹם הָרִאשׁוֹן לַבֹּקֶר״, דְּמַאי ״בֹּקֶר״ — בֹּקֶר שֵׁנִי. הָא כׇּל הֵיכָא דִּכְתִיב בֹּקֶר סְתָמָא — בֹּקֶר רִאשׁוֹן, וְאַף עַל גַּב דְּלָא כְּתַב בֵּיהּ ״רֵאשִׁית״.
The Gemara returns to what it wanted to prove with regard to the term “first”: The reason is that it is written that an offering sacrificed “on the first day shall not remain overnight until the morning,” for what is the implication of the word morning? The second morning. We can infer from here that wherever the term morning is written unmodified and without further specification, it is referring to the first morning after the offering was sacrificed, even though the word “first” is not written in relation to “morning.” Thus, Rav Kahana’s derivation from the word “first” was unnecessary.
[10] Гмара возвращается к тому, что она хотела доказать относительно термина «первый»: причина в том, что написано, что жертва, принесённая «в первый день, не останется на ночь до утра», ибо каково значение слова «утро»? Второе утро. Отсюда можно заключить, что везде, где термин «утро» написан без уточнения и без дальнейшей спецификации, он относится к первому утру после принесения жертвы, хотя слово «первый» и не написано по отношению к «утру». Следовательно, вывод Рава Каганы из слова «первый» был ненужен.
מַתְנִי׳ הַפֶּסַח שֶׁשְּׁחָטוֹ שֶׁלֹּא לִשְׁמוֹ בְּשַׁבָּת — חַיָּיב עָלָיו חַטָּאת.
MISHNA: A Paschal lamb that one slaughtered for a different purpose on Shabbat, not knowing that it is prohibited for him to do so, is disqualified, and he is liable to bring a sin-offering for it because he unwittingly performed a prohibited labor on Shabbat.
[11] МИШНА: Пасхальный ягнёнок, которого зарезали ради другой цели в Шаббат, не зная, что ему запрещено это делать, — непригоден, и он обязан принести жертву за грех за него, поскольку по ошибке совершил запрещённую работу в Шаббат.
וּשְׁאָר כׇּל הַזְּבָחִים שֶׁשְּׁחָטָן לְשֵׁם פֶּסַח, אִם אֵינָן רְאוּיִין — חַיָּיב, וְאִם רְאוּיִין הֵן — רַבִּי אֱלִיעֶזֶר מְחַיֵּיב חַטָּאת, וְרַבִּי יְהוֹשֻׁעַ פּוֹטֵר.
As for all other offerings, such as a peace-offering, that one unwittingly slaughtered on Shabbat for the purpose of a Paschal offering, if they were not fit for the Paschal offering, e.g., if they were female or cattle or more than a year old and clearly ineligible for the Paschal offering, he is liable to bring a sin-offering. Because he did not fulfill the mitzva to bring a Paschal offering, his act of slaughter was therefore unnecessary. And if they were fit, Rabbi Eliezer nevertheless deems him liable to bring a sin-offering for his unwitting transgression. But Rabbi Yehoshua exempts him, because he maintains that if someone intended to perform a mitzva, and despite his error he in fact performed a mitzva, he is not liable to bring a sin-offering. And in this case he performed a mitzva, because offerings that are sacrificed for a different purpose are still fit.
[12] Что же касается всех других жертв, например мирной жертвы, которые он по ошибке зарезал в Шаббат с намерением принести их как Корбан Песах: если они не подходили для Корбан Песах, например если это были самки или крупный скот, или старше года и явно непригодны для Корбан Песах, — он обязан принести жертву за грех. Поскольку он не исполнил заповедь принести Корбан Песах, его действие шхиты оказалось ненужным. А если они подходили, Рабби Элиэзер тем не менее считает его обязанным принести жертву за грех за его непреднамеренное нарушение. Но Рабби Йеошуа освобождает его, поскольку он считает, что если кто-то намеревался исполнить заповедь и, несмотря на ошибку, фактически исполнил заповедь, он не обязан приносить жертву за грех. И в данном случае он исполнил заповедь, потому что жертвы, принесённые с иной целью, всё равно пригодны.
אֲמַר לֵיהּ רַבִּי אֱלִיעֶזֶר: מָה אִם הַפֶּסַח שֶׁהוּא מוּתָּר לִשְׁמוֹ, כְּשֶׁשִּׁינָּה אֶת שְׁמוֹ — חַיָּיב, זְבָחִים שֶׁהֵן אֲסוּרִין לִשְׁמָן, כְּשֶׁשִּׁינָּה אֶת שְׁמָן — אֵינוֹ דִּין שֶׁיְּהֵא חַיָּיב? אֲמַר לֵיהּ רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ: לָא, אִם אָמַרְתָּ בַּפֶּסַח שֶׁשִּׁינָּהוּ בְּדָבָר אָסוּר, תֹּאמַר בִּזְבָחִים שֶׁשִּׁינָּן בְּדָבָר הַמּוּתָּר.
Rabbi Eliezer said to Rabbi Yehoshua: If, with regard to the Paschal lamb, which is permitted to be slaughtered on Shabbat for its own purpose, when one changed its purpose he is nevertheless liable, then, with regard to other offerings that are forbidden to be slaughtered on Shabbat even for their own purpose, when one changed their purpose, is it not right that he should be liable? Rabbi Yehoshua said to him: No, this reasoning is faulty. If you say that one is liable to bring a sin-offering if he slaughtered a Paschal lamb for a different purpose, it is because he changed its purpose for something forbidden, as the offering he intended it to be may not be slaughtered on Shabbat. But can you necessarily say the same thing about other offerings that he slaughtered for the purpose of a Paschal offering and thus changed their purpose for something that is permitted to be sacrificed on Shabbat?
[13] Рабби Элиэзер сказал Рабби Йеошуа: если относительно пасхального ягнёнка, которого разрешено резать в Шаббат для его собственной цели, когда кто-то изменил его цель, он всё же обязан, — то относительно других жертв, которые запрещено резать в Шаббат даже для их собственной цели, когда кто-то изменил их цель, разве не правильно, что он должен быть обязан? Рабби Йеошуа сказал ему: нет, это рассуждение ошибочно. Если ты говоришь, что он обязан принести жертву за грех, если зарезал пасхального ягнёнка с иной целью, то это потому, что он изменил его цель на нечто запрещённое, поскольку жертву, которой он намеревался сделать его, нельзя резать в Шаббат. Но можно ли с необходимостью сказать то же самое о других жертвах, которые он зарезал с целью Корбан Песах и тем самым изменил их цель на нечто, что разрешено приносить в жертву в Шаббат?
אֲמַר לֵיהּ רַבִּי אֱלִיעֶזֶר: אֵימוּרֵי צִיבּוּר יוֹכִיחוּ, שֶׁהֵן מוּתָּרִין לִשְׁמָן, וְהַשּׁוֹחֵט לִשְׁמָן חַיָּיב. אֲמַר לֵיהּ רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ: לֹא, אִם אָמַרְתָּ בְּאֵימוּרֵי צִיבּוּר שֶׁיֵּשׁ לָהֶן קִצְבָה, תֹּאמַר בַּפֶּסַח שֶׁאֵין לוֹ קִצְבָה.
Rabbi Eliezer said to Rabbi Yehoshua: Let the communal offerings, such as the daily offering and the additional-offerings of Shabbat and the Festivals, prove the matter, for they are permitted to be slaughtered on Shabbat for their own purpose, and nevertheless, one who unnecessarily slaughters a different offering for their purpose is liable. This indicates that even when a particular offering may be slaughtered, one is nevertheless liable if he slaughtered a different offering for the purpose of the permitted offering. Rabbi Yehoshua said to him: No, if you say this halakha with regard to communal offerings, it is because they have a limit, as there is a specific number of communal offerings that must be offered on any particular day and there is no reason one would mistakenly sacrifice extra offerings for this purpose. But can you necessarily say the same thing about the Paschal lamb, which does not have a limit, making it more likely for someone to make a mistake?
[14] Рабби Элиэзер сказал Рабби Йеошуа: пусть общественные жертвы, такие как Тамид и дополнительные жертвы Шаббата и праздников, докажут это, ибо их разрешено резать в Шаббат для их собственной цели, и тем не менее тот, кто без надобности режет другую жертву для их цели, обязан. Это указывает, что даже когда определённую жертву можно резать, всё же он обязан, если зарезал другую жертву с целью разрешённой жертвы. Рабби Йеошуа сказал ему: нет; если ты говоришь эту Галаху относительно общественных жертв, то это потому, что у них есть предел, так как есть определённое число общественных жертв, которые должны быть принесены в любой конкретный день, и нет причины, чтобы кто-то по ошибке принёс лишние жертвы ради этой цели. Но можно ли с необходимостью сказать то же самое о пасхальном ягнёнке, у которого нет предела, из-за чего более вероятно, что кто-то ошибётся?
רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר: אַף הַשּׁוֹחֵט לְשֵׁם אֵימוּרֵי צִיבּוּר — פָּטוּר.
Rabbi Meir says: According to Rabbi Yehoshua, even one who unwittingly slaughters other offerings for the purpose of communal offerings beyond their daily limit is exempt for the same reason, i.e., that he intended to fulfill a mitzva that is permitted on Shabbat.
[15] Рабби Меир говорит: по мнению Рабби Йеошуа, даже тот, кто по ошибке режет другие жертвы с целью общественных жертв сверх их дневного предела, освобождён по той же причине, то есть потому что он намеревался исполнить заповедь, которая разрешена в Шаббат.
שְׁחָטוֹ שֶׁלֹּא לְאוֹכְלָיו וְשֶׁלֹּא לִמְנוּיָו, לַעֲרֵלִין וְלִטְמֵאִין — חַיָּיב. לְאוֹכְלָיו וְשֶׁלֹּא לְאוֹכְלָיו, לִמְנוּיָו וְשֶׁלֹּא לִמְנוּיָו, לְמוּלִין וְלַעֲרֵלִים, לִטְמֵאִין וְלִטְהוֹרִין — פָּטוּר.
The mishna continues with another halakha with regard to the Paschal lamb: If one slaughtered a Paschal lamb on Shabbat and mistakenly intended it for those who cannot eat it, such as sick or elderly people who are unable to eat the meat, or for those who did not register for it, or for the sake of the uncircumcised or for those ritually impure, the offering is disqualified and he is liable to bring a sin-offering for his unnecessary act of slaughter. If, however, he slaughtered it for those who can eat it and for those who cannot eat it, or for those who registered for it and for those who did not register for it, or for the circumcised and for those who are uncircumcised, or for those who are ritually impure and those who are ritually pure, he is exempt. Since a Paschal lamb slaughtered with dual intentions of these types is valid, the act of slaughter was justified.
[1] Мишна продолжает ещё одну Галаху относительно Корбан Песах: если кто-то зарезал пасхального агнца в Шаббат и по ошибке предназначил его для тех, кто не может его есть, — например, для больных или стариков, которые не способны есть мясо, — или для тех, кто не записался на него, или ради необрезанных, или ради ритуально нечистых, — жертва дисквалифицируется, и он обязан принести жертву за грех за своё ненужное действие шхиты. Но если он зарезал его и для тех, кто может есть, и для тех, кто не может есть, или для тех, кто записался, и для тех, кто не записался, или для обрезанных и для необрезанных, или для ритуально нечистых и для ритуально чистых, — он освобождён. Поскольку пасхальный агнец, зарезанный с двойными намерениями такого рода, действителен, акт шхиты был оправдан.
שְׁחָטוֹ וְנִמְצָא בַּעַל מוּם — חַיָּיב. שְׁחָטוֹ וְנִמְצָא טְרֵיפָה בַּסֵּתֶר — פָּטוּר.
If he slaughtered it and it was found to have a blemish, the offering is disqualified, and he is liable to bring a sin-offering for having unwittingly performed a prohibited labor on Shabbat, as he should have examined the animal before it was slaughtered. If he slaughtered it and it was found to have a hidden condition that would cause it to die within twelve months [tereifa] and that could not have been discovered before the slaughter even if it were examined properly, the offering is disqualified, but he is exempt from bringing a sin-offering. This is not a case of shogeg, unwitting violation of Shabbat, but rather of ones, an unavoidable accident.
[2] Если он зарезал его и обнаружилось, что у него есть порок, жертва дисквалифицируется, и он обязан принести жертву за грех за то, что неумышленно совершил запрещённую работу в Шаббат, поскольку должен был осмотреть животное до шхиты. Если он зарезал его и обнаружилось, что у него было скрытое состояние, из‑за которого оно умерло бы в течение двенадцати месяцев [терефа], и которое нельзя было обнаружить до шхиты даже при надлежащем осмотре, — жертва дисквалифицируется, но он освобождён от принесения жертвы за грех. Это не случай шогег — неумышленного нарушения Шаббата, а случай онес — неизбежного происшествия.
שְׁחָטוֹ וְנוֹדַע שֶׁמָּשְׁכוּ הַבְּעָלִים אֶת יָדָם, אוֹ שֶׁמֵּתוּ אוֹ שֶׁנִּטְמְאוּ — פָּטוּר, מִפְּנֵי שֶׁשָּׁחַט בִּרְשׁוּת.
If he slaughtered it and afterward it became known that the owners had withdrawn from it and registered for a different Paschal lamb, in which case this one was slaughtered unnecessarily, as no one was registered for it, or it became known that they had died or became ritually impure, in all these cases he is exempt from bringing a sin-offering, because he slaughtered with permission. At the time of the slaughter, he did not know and had no reason to suspect that the offering would be disqualified.
[3] Если он зарезал его, а затем стало известно, что хозяева отказались от него и записались на другого пасхального агнца, так что этот был зарезан напрасно, поскольку никто не был на него записан, или стало известно, что они умерли или стали ритуально нечистыми, — во всех этих случаях он освобождён от принесения жертвы за грех, потому что он резал с разрешения. Во время шхиты он не знал и не имел основания подозревать, что жертва будет дисквалифицирована.